وقتی

یه بچه

تنبل

تنبل

تنبل

تنبل

آب می خواهد

آن قدر منتظر می ماند

و می ماند

و می ماند

و می ماند

و می ماند

تا از آسمان

باران ببارد!

شل سیلور استاین

" سلام کودکان هفتاد میلیونی . نیمه ی شعبان مبارک! "

...

باید میان آرزوها فرق بگذارند ، عینیت هر روز تو ... افسانه های ما !

از آب های گرم و مواج خلیج تو تا سفره های نفت خیز خانه های ما

از آب حوض کوثر تو دست می شوییم مال شما هر آنچه از ما منع خواهد شد

از روز اول با ملائک خوب تا کردند بار امانت ماند و تاب شانه های ما

تقدیر را بردار آقای فلان شعبه ! سهم من از دنیا فقط ارث قیامت بود

پس تا قیامت صبر کن ..پس تا قیامت .. پس... [کاخ بهشت حاجی و ویرانه های ما .. ]

از کعبه تا چشمان مادر سعی میکردم شاید زیارت می شدی در پشت میزی که...

_ آقا سهام عدل ما نزد شما مانده ؟ سهمیه ی صبحانه و عصرانه های ما

از روزنامه های صبح و عصر دلگـــــــیرم ، از روزگاری که وجودم را نمیبیند

در چاه های نفتی تو گریه میکردیم

[ سرمایه های مــــــــــــرده ]

دام ودانه های ما ...

___________________________________________________________________

یکی دوسال پیش من و لورتا رفتیم به کنفرانسی تو کورپوس سیتی و من کنار یه خانمی نشستم که زن یکی از حضار بود.شروع کرد به سخنرانی که جناح راست فلانه و جناح راست بهمانه.حتا منظورش رو از حرف زدن نمی فهمیدم. آدمایی که من میشناسم بیشترشون آدمای عادی اند.به قول معروف به اندازه ی گه خودشون عادی اند! بهش این رو گفتم و طوری نگام کرد که انگار جن دیده.فکر کرد که حرف خیلی بدی به اون آدما زدم اما تو این قسمت از جهان که من زندگی میکنم این حرف تعریف محسوب میشه.بعد دوباره شروع کرد به زر زدن.همین طور حرف زد.آخرش گفت من مسیری رو که این مملکت داره طی میکنه رو دوست ندارم.دلم میخواد نوه م بتونه بچه ش رو سقط کنه.بهش گفتم خانم ! پس شما اصلن لازم نیست نگران مسیر این مملکت باشی.طوری که من میبینم شک نداشته باش که نوه ت میتونه بچه ش رو سقط کنه.میخوام بگم نه فقط میتونه جون بچه ش رو بگیره ، به همون آسونی میتونه جون شما رو هم بگیره.مکالمه مون اینجوری تموم شد.

      جایی برای پیر مرد ها نیست

کارمک مک کارتی

به دل نگیر رفیق ! ادای بزرگ تر ها را در نمی آورم. خواستم کمی از روی دستشان بنویسم رودست خوردم ! این لقمه ها اندازه ی دهان ِ مدعی هایش . من و روزنامه ها سالهاست همدیگر را نمیخوانیم.  درد دل ها همیشه راست گو ترند...

بگذریم ...

" بگذار و بگذر از من و بگذار بگذریم

من دیگر آنکه باب دلت بود ... نیستم  "

توبه درگاه دیگری دارد

محض بخشیدنت کمی دیر است

هی نگاهم نکن که برگردم

دل من جای دیگری گیر است

مانع چشم های هم هستیم

مثل نوریم و عینک دودی

دست هایم کشیده تر شده است

از جهانی که معنی اش بودی

از جهانی که باورش کردیم

حال بالای دارمان کرده

بعد یک عمر خاله بازی ها

زندگی خنده دارمان کرده

که بخندی به گور کندن هام

که بخندی به هرچه .. حتا من

به کفن های مشترک با تو

به هم اندازه کردنت با من

؛ که ورق خورده طالع نحسم

در تو که قصه هات صد برگ است

خنده هایت شبیه هیچ کسی ...

خنده هایت ... خدای من! مرگ است

مرگ بر لحظه های ِ در من ِ تو!

بر من  و نطفه های بی بابا

بر منی که تو را هوس می کرد

تا که بالا بیاورد خود را ...

_________________________________________

* کاش یه نفری زودتر وبلاگشو افتتاح کنه !